Scamacca, Italiaan in Nederland

Gems

Onlangs trok PSV een jeugdspeler van AS Roma aan. Daar snappen ze in Italië niets van. Je moet van je land houden. Iedere morgen dolgelukkig met je handen in een pot pasta staan en met je vespa over een of andere onbeduidende boulevard razen. Met een chagrijnige vriendin achterop.

Gianluca Scamacca heet het 16-jarige voetballertje. Prachtige naam. Door een spits met zo’n naam sta je al in de tunnel 1-0 voor. Scamacca. Het zou zo de naam van een garnaalvisser kunnen zijn. Zo eentje met een tatoeage van zijn moeder op zijn rechterbovenarm en een stoppelbaard van graniet. Zo iemand die drie man tegelijk tegen de vlakte werkt als de kiloprijs van de dag-garnaal hem niet aanstaat. Gianluca Scamacca, ik zou een stap voor hem opzij doen.

Toch ben ik benieuwd hoe deze Italiaanse spits acclimatiseert in ons koude landje. Een Italiaan zal het zwaar krijgen bij een gastgezin in een onbeduidend dorpje ergens buiten Eindhoven. Iedere dag stipt kwart over zes een bord gestampte aardappelen met iets dat ze in Italië aan hun konijn geven. Een schaaltje bitterballen zal hij aanzien voor ‘dat aangekoekte eten op de bodem van een pan die je ergens achter in een kast vindt.’

PSV zou er verstandig aan doen om hem het nummer te geven van Paolo, de eigenaar van De Laars van Eindhoven. Dit Italiaanse restaurant staat bekend als een klein stukje Napels in een stad die verder wordt bevolkt door mensen met een moeilijk accent. Paolo zal hem vaderlijk in zijn armen nemen. ‘Kom hier jongen. Wat zeg je, kom je uit Rome? Dan ken je vast de koffiezaak van schele Chico. Ja, zie je wel. Nee, die cappuccino hebben ze hier niet. Hier drinken ze uit automaten waar je vijftig cent ingooit. Nee hoor jongen, Paolo zal even wat lekkers voor je maken. Een quatro fromaggi? Ja dat heb ik.’

Na drie kwartier schokkend huilen zal Scamacca de pizzapunten naar binnen werken. Naast hem staat een heuse gems uit De Abruzzen. Het resultaat van een uit de hand gelopen weddenschap die Paolo won. De gems leunt zachtjes met zijn gewei tegen de spits. Het dier stelt hem op zijn gemak en doet hem denken aan die onbezorgde tijd dat hij nog voor de lol tegen een bal trapte. Hij glimlacht. Een stukje Italië in Nederland. De gems tikt ritmisch met een hoef op de grond. Hij lijkt het te weten: Scamacca komt er wel, met hulp van de oude Paolo.

Geschreven voor Da Portare Via

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s